ชื่อสกุล “Sirindhornia” ตั้งเพื่อเทิดพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้รับการตีพิมพ์ลงในวารสาร Nordic Journal of Botany เล่มที่ 22 หน้า 393–402 ค.ศ. 2002 และเอื้องศรีเชียงดาวได้ตั้งชื่อเป็นพืชชนิดในคราวเดียวกัน จากตัวอย่างพรรณไม้ต้นแบบ Watthana & Suksathan 1274 ที่เก็บจากดอยเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ (holotype: QBG)

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์   กล้วยไม้ขึ้นตามซอกหิน มี 1–2 ใบ รูปรี รูปไข่ หรือรูปใบหอก ยาว 4.5–13 ซม. ปลายแหลมหรือแหลมยาว แผ่นใบหนาสีเขียว มีแต้มสีเข้มกระจายทั่วไป ช่อดอกแบบช่อกระจะ ยาวได้ถึง 20 ซม. ก้านและแกนช่อมีขนประปราย ใบประดับรูปใบหอก ปลายแหลม ยาว 0.5–1.8 ซม. ดอกจำนวนมาก บานจากโคนสู่ปลายช่อ ดอกบานเส้นผ่านศูนย์ประมาณ 1.5 ซม. กลีบเลี้ยงอันบนสีชมพูหรือม่วงอ่อน รูปขอบขนานแกมรูปรี ยาว 6–7 มม. ปลายกลม กลีบเลี้ยงด้านข้างสีเขียวอ่อน ขอบสีม่วงอ่อน รูปรีแกมรูปไข่ ยาว 6.5–7 มม. ปลายมนหรือแหลม กลีบดอกด้านข้างรูปขอบขนานหรือรูปรี ยาว 6–7 มม. ปลายกลม หรือตัด ซ้อนเหลื่อมกันคลุมเส้าเกสร กลีบปากแยก 3 แฉกตื้น ๆ กว้าง 1–1.5 ซม. สีชมพู มีแต้มสีม่วงแดงกระจายทั่วไป

     พืชถิ่นเดียวของไทย พบที่ดอยเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ขึ้นบนที่โล่งบนเขาหินปูน ความสูง 1,800–2,000 เมตร

เอกสารอ้างอิง:
Pedersen, H.A., Suksathan, P. & Indhamusika, S. (2002). Sirindhornia, a new genus from Southeast Asia. Nordic Journal of Botany 22(4): 391–403.

 

 

<กลับขึ้นด้านบน>