สารานุกรมพืชในประเทศไทย (ฉบับย่อ)
(Concise Encyclopedia of Plants in Thailand)


หมวดตัวอักษร 


Index to botanical names


ค้นหาคำศัพท์
ค้นหาคำศัพท์   



ชมพูเชียงดาว
วันที่ 28 กันยายน 2559

Pedicularis siamensis P. C. Tsoong

Orobanchaceae

ไม้ล้มลุก สูง 40-60 ซม. ลำต้นมีขน ใบเรียงเป็นวง 3-4 ใบ รูปรีหรือรูปขอบขนาน ยาว 1.5-4.5 ซม. จักลึกแบบขนนก มีประมาณ 5-12 คู่ ขอบจักซี่ฟัน มีขนบางและแห้งทั้งสองด้าน ช่อดอกแบบช่อกระจะ ยาวได้ถึง 40 ซม. หลอดกลีบเลี้ยงยาว 0.8-1 ซม. เป็นสันตื้น ๆ ปลายแยกเป็น 5 กลีบ ยาวประมาณ 3 มม. รูปแถบ 1 กลีบ รูปใบหอกกลับ 4 กลีบ ขอบจัก ดอกสีชมพูถึงม่วงเข้ม หลอดกลีบดอกยาวประมาณ 2 ซม. กลีบปากบนรูปหมวก ยาวประมาณ 1 ซม. งุ้มเข้า กลีบปากล่างบานออก มี 3 กลีบ ยาวประมาณ 1 ซม. กลีบกลางกลม ยาวประมาณ 5 มม. กลีบข้างรูปรี ยาวประมาณ 6 มม. เกสรเพศผู้เกลี้ยง โคนอับเรณูแหลม ผลรูปไข่ ยาว 0.8-1.2 ซม. ปลายมีติ่งแหลม เมล็ดขนาดเล็กจำนวนมาก

พืชถิ่นเดียวของไทย พบทางภาคเหนือที่ดอยเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ขึ้นตามเขาหินปูนที่โล่ง ความสูง 1800-2100 เมตร

ชมพูเชียงดาว: ใบจักลึกแบบขนนก ช่อดอกแบบช่อกระจะ กลีบดอกรูปปากเปิด กลีบปากบนรูปหมวก (ภาพ: ดอยเชียงดาว เชียงใหม่ - สุคนธ์ทิพย์ ศิริมงคล)

เอกสารอ้างอิง

Yamazaki, T. (1990). Scrophulariaceae. In Flora of Thailand Vol. 5(2): 235-237.


ความพึงพอการใช้งาน Web Site หน้าสารานุกรมพืช