สารานุกรมพืชในประเทศไทย (ฉบับย่อ)
(Concise Encyclopedia of Plants in Thailand)


หมวดตัวอักษร 


Index to botanical names


ค้นหาคำศัพท์
ค้นหาคำศัพท์   

หมี่

หมี่  สกุล
วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560

Daphniphyllum Blume

Daphniphyllaceae

ไม้พุ่มหรือไม้ต้น แยกเพศต่างต้น ไม่มีหูใบ ใบเรียงเวียน ส่วนมากเรียงหนาแน่นที่ปลายกิ่ง แผ่นใบค่อนข้างหนา ด้านล่างมักมีนวล ขอบใบเรียบ ก้านใบส่วนมากมีสีแดงเรื่อ ๆ ช่อดอกแบบช่อกระจะออกตามซอกใบ มีใบประดับจำนวนมากที่โคนช่อ ใบประดับย่อย 1 ใบ ติดที่โคนก้านดอก ไม่มีกลีบเลี้ยงหรือมี 3-6 กลีบ ไม่มีกลีบดอก เกสรเพศผู้มี 5-14 อัน อับเรณูแตกตามยาว ไม่มีเกสรเพศเมียที่เป็นหมันในดอกเพศผู้ รังไข่มี 2 ช่อง แต่ละช่องมีออวุล 2 เม็ด ก้านเกสรเพศเมียสั้น แยก 2 แฉก ติดทน บางครั้งมีเกสรเพศผู้ที่เป็นหมันในดอกเพศเมีย ผลผนังชั้นในแข็ง ส่วนมากมีเมล็ดเดียว

สกุล Daphniphyllum เป็นสกุลเดียวของวงศ์ มีประมาณ 25 ชนิด พบในอินเดีย ศรีลังกา จีน ไต้หวัน ญี่ปุ่น เกาหลี ภูมิภาคอินโดจีนและมาเลเซีย นิวกินี ออสเตรเลีย พบมากในเอเชียตะวันออก ในไทยมี 4 ชนิด มีหลายชนิดนิยมปลูกเป็นไม้ประดับในจีนและญี่ปุ่น ชื่อสกุลหมายถึงคล้ายกับสกุล Daphne ในวงศ์ Thymelaeaceae


หมี่
วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560

Daphniphyllum pierrei Hance

Daphniphyllaceae

ไม้พุ่ม สูงได้ถึง 3 ม. ใบรูปรี รูปขอบขนาน แกมรูปไข่หรือรูปไข่กลับ ยาว 9-25 ซม. ปลายแหลมหรือมน มีติ่งแหลมสั้น ๆ โคนรูปลิ่ม มักเบี้ยว ก้านใบยาว 1-6 ซม. ช่อดอกยาว 3-5 ซม. ดอกเพศผู้คล้ายดอกเพศเมีย ดอกเพศผู้ก้านดอกยาว 1-2.5 ซม. ในดอกเพศเมียยาวได้ถึง 1.5 ซม. กลีบเลี้ยง 3-5 กลีบ รูปรีหรือรูปไข่ ยาวประมาณ 2 มม. ติดทน เกสรเพศผู้มีประมาณ 12 อัน ปลายเชื่อมติดกัน ก้านเกสรเพศเมียสั้น ผลรูปรี ยาว 1-1.2 ซม. สุกสีดำ ผลแห้งมีปุ่มขรุขระ

พบที่ภูมิภาคอินโดจีน ในไทยพบกระจายห่าง ๆ ทางภาคตะวันออกที่อุบลราชธานี และภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่นครพนม ขึ้นตามป่าดิบแล้ง ความสูง 100-200 เมตร

ชื่อพ้อง  Daphniphyllum majus Müll. Arg. Var. pierrei (Hance) T. C. Huang

หมี่: ใบเรียงหนาแน่นที่ปลายกิ่ง ปลายแหลมหรือมน มีติ่งแหลมสั้น ๆ ก้านใบสีแดงเรื่อ ๆ (ภาพ: นครพนม - ปรีชา การะเกตุ)

หมี่ลูกแดง
วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560

Daphniphyllum beddomei Craib

Daphniphyllaceae

ไม้พุ่มหรือไม้ต้น สูงได้ถึง 10 ม. ใบรูปรีหรือรูปขอบขนาน ยาว 8-20 ซม. บางครั้งเรียวโค้ง ปลายแหลมหรือยาวคล้ายหาง โคนรูปลิ่ม ก้านใบยาวได้ถึง 4 ซม. ช่อดอกยาวได้ถึง 6 ซม. ดอกเพศผู้คล้ายดอกเพศเมีย ก้านดอกยาวประมาณ 1 ซม. ขยายในผล ยาวได้ถึง 1.6 ซม. กลีบเลี้ยง 4-5 กลีบ ยาวประมาณ 1 มม. ร่วงเร็ว เกสรเพศผู้ 8-10 อัน แยกกัน ปลายอับเรณูเป็นติ่งแหลม ในดอกเพศเมีย ก้านเกสรเพศเมียปลายม้วน มีเกสรเพศผู้ที่เป็นหมัน ร่วงง่าย ผลรูปรี ยาวประมาณ 1.5 ซม. สุกสีแดง ผลแห้งมีปุ่มขรุขระ

พบที่พม่า กัมพูชา และเวียดนาม ในไทยพบทางภาคเหนือ ภาคตะวันออก และภาคตะวันออกเฉียงใต้ ขึ้นตามป่าดิบเขา ความสูง 800-1000 เมตร

ชื่อพ้อง  Daphniphyllum glaucescens Blume subsp. beddomei (Craib) T. C. Huang

หมี่ลูกแดง: ใบเรียงหนาแน่นที่ปลายกิ่ง เรียวโค้ง ปลายแหลมหรือยาวคล้ายหาง ผลสุกสีแดง (ภาพ: เขาคิชฌกูฏ จันทบุรี - พงษ์ศักดิ์ พลเสนา)

หมี่
วันที่ 17 สิงหาคม 2559

Nyssa javanica (Blume) Wangerin

Nyssaceae

ดูที่ คางคาก



เอกสารอ้างอิง

Harwood, B. (2011). Daphniphyllaceae. In Flora of Thailand Vol. 11(1): 4-7.

Min, T. and K. Kubitzki. (2008). Daphniphyllaceae. In Flora of China Vol. 11: 315.


ความพึงพอการใช้งาน Web Site หน้าสารานุกรมพืช