ยมหิน                                                  MELIACEAE

Chukrasia tabularis A.Juss

ชื่ออื่น       โค้โย่ง (กะเหรี่ยง เชียงใหม่) ช้ากะเดา (ภาคใต้) ยมขาว (ภาคเหนือ) มะเฟืองช้าง สะเดาช้าง สะเดาหิน (ภาคกลาง) ริ้วบาง รี (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) เสียดค่าง (สุราษฎร์ธานี)

ยมหินเป็นไม้ต้น สูง 15–25 ม. ลำต้นเปลาตรง เปลือกสีน้ำตาลเทา แตกสะเก็ดและร่องตื้นๆ เปลือกชั้นในสีแดง กิ่งอ่อน ใบอ่อนและช่อดอกมีขนนุ่ม ใบ ประกอบแบบขนนกปลายคี่ แกนใบยาว 25–60 ซม. มีใบย่อยที่ออกตรงข้ามกัน 4–10 คู่ และที่ปลายก้านอีก 1 ใบ แผ่นใบย่อยรูปไข่แกมขอบขนาน ถึงรูปใบหอก ปลายแหลม ถึงเรียวแหลม โคนมน หรือเบี้ยวเล็กน้อย ขอบเรียบ ก้านใบย่อยสั้นมาก ผิวใบเมื่อแก่เกลี้ยง เส้นแขนงใบย่อย 8–12 คู่ ดอก เล็ก สีเหลืองนวล ออกเป็นช่อแยกแขนง ตามปลายกิ่ง ผล รูปไข่ เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 3–5 ซม. เมื่อแก่สีดำ แตกเป็น 4–5 กลีบเมื่อแห้ง

ยมหินมีการกระจายพันธุ์ในป่าดิบแล้งและป่าเบญจพรรณ ทั่วทุกภาคของประเทศ ที่ความสูงจากระดับทะเลปานกลาง 150–800 ม. ออกดอกเดือนกันยายน

เนื้อไม้มีลายสวยงาม ใช้ทำเครื่องเรือนและก่อสร้างในร่มได้ดี