ยมหิน                                                  MELIACEAE

Chukrasia tabularis A.Juss

ชื่ออื่น       โค้โย่ง (กะเหรี่ยง เชียงใหม่) ช้ากะเดา (ภาคใต้) ยมขาว (ภาคเหนือ) มะเฟืองช้าง สะเดาช้าง สะเดาหิน (ภาคกลาง) ริ้วบาง รี (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) เสียดค่าง (สุราษฎร์ธานี)

ยมหินเป็นไม้ต้น สูง 15–25 . ลำต้นเปลาตรง เปลือกสีน้ำตาลเทา แตกสะเก็ดและร่องตื้นๆ เปลือกชั้นในสีแดง กิ่งอ่อน ใบอ่อนและช่อดอกมีขนนุ่ม ใบ ประกอบแบบขนนกปลายคี่ แกนใบยาว 25–60 ซม. มีใบย่อยที่ออกตรงข้ามกัน 4–10 คู่ และที่ปลายก้านอีก 1 ใบ แผ่นใบย่อยรูปไข่แกมขอบขนาน ถึงรูปใบหอก ปลายแหลม ถึงเรียวแหลม โคนมน หรือเบี้ยวเล็กน้อย ขอบเรียบ ก้านใบย่อยสั้นมาก ผิวใบเมื่อแก่เกลี้ยง เส้นแขนงใบย่อย 8–12 คู่ ดอก เล็ก สีเหลืองนวล ออกเป็นช่อแยกแขนง ตามปลายกิ่ง ผล รูปไข่ เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 3–5 ซม. เมื่อแก่สีดำ แตกเป็น 4–5 กลีบเมื่อแห้ง

ยมหินมีการกระจายพันธุ์ในป่าดิบแล้งและป่าเบญจพรรณ ทั่วทุกภาคของประเทศ ที่ความสูงจากระดับทะเลปานกลาง 150–800 . ออกดอกเดือนกันยายน

เนื้อไม้มีลายสวยงาม ใช้ทำเครื่องเรือนและก่อสร้างในร่มได้ดี