พญาไม้                 PODOCARPACEAE

Podocarpus neriifolius D. Don

ชื่ออื่น          ซางจิง ซางหอม (เชียงใหม่) ขุนไม้ (นครราชสีมา) สมุลแว้ง (ภาคกลาง)

        พญาไม้เป็นไม้ต้น สูงได้ถึง 30 . ทรงพุ่มมีกิ่งก้านสาขามาก ลำต้นเปลาตรง เปลือกต้นเรียบ สีเทา ใบ เดี่ยว เรียงเวียนสลับรอบปลายกิ่งแผ่นใบรูปขอบขนาน กว้าง 1–2 ซม. ยาว 6–20 ซม. ปลายใบเรียว เนื้อใบหนา ผิวใบเกลี้ยง ด้านบนเป็นมันสีเขียวเข้มกว่าด้านท้องใบ ก้านใบสั้น ดอก แยกเพศอยู่ในต้นเดียวกัน ดอกเพศผู้ออกเป็นช่อแบบหางกระรอก สีเหลืองอ่อน 1–3 ช่อ ตามง่ามใบแต่ละช่อยาว 2–8 ซม. โคนก้านดอกมีกาบหนาหุ้ม ดอกเพศเมียออกเป็นดอกเดี่ยวตามง่ามใบ ผล รูปไข่ หรือเกือบกลม กว้าง 0.9–1 ซม. ยาว 1.3 ซม.

        พญาไม้มีการกระจายพันธุ์ในป่าดิบทั่วทุกภาคของประเทศ ที่ความสูงจากระดับทะเลปานกลาง 600–1,800 . ในต่างประเทศพบที่พม่า ลาว กัมพูชา เวียดนาม มาเลเซีย อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์

        เนื้อไม้มีสีเหลืองอ่อน ใช้ทำอุปกรณ์ตกแต่งภายในอาคาร